Onder de kerktoren

30 comments
Belgium, Taiwan, Ukraine

[blogpost voor Grinta! magazine voor de actieve fietser]


‘Allé Dirk, help dat meisje met haar bergbottinen eens.’
Het was zondag 3 april.
Met mijn fiets op weg naar Taïwan en het spoor al bijster op de grens met Vlaanderen en Wallonië.
Het was in de eerste voorjaarszon, op een terras, onder de kerktoren, waar Dirk en zijn ploegmaten zaten te genieten van hun wekelijks après-vélo gerstenat.
‘Help dat meisje met haar bergbottinen eens.’ echode het in mijn hoofd. Moest ik blij zijn dat Dirks ploegmaat me niet naar leeftijd schatte of eerder geaffronteerd alsof ik voor het eerst op de fiets zat en niet wist welk schoeisel daarbij hoorde…
Dirk hielp me verder op weg. Ik bedankte vriendelijk en wenste de fietsmakkers een fijne zondag… Daar, onder-de-kerktoren.
Dat laatste fantaseerde ik er in gedachten bij.

Dat meisje heeft ondertussen 3.000 kilometer op haar teller staan. 3.000 van de 30.000. Geen aantal om een plaatsje in het Guinness Book of Records te scoren. En met haar snelheden zal ze op Strava geen Queen of the Mountain worden.
Dat hoeft ook niet. Daarvoor draaien die wielen niet. Er wordt op de trappers gestaan om te ontdekken, genieten, beleven, ontmoeten en om 30.000 euro in te zamelen voor twee fantastisch goede doelen: WWF en UNICEF België.

Haar fiets en bergbottinen brachten haar via Vlaamse velden, Waalse wegen, Duitse dorpen, rivieren en Eifelgebergte naar nationale parken in Tsjechië, en naar Karpaten in Polen, Slovakije en Oekraïne.
Ze is blij met haar bottinen. Ze houden haar voeten warm in een winter die op haar trip niet stoppen wil. Ze hebben haar in het Tsjechische Broumovsko National Park klein doen voelen tussen die reusachtige zandsteenformaties en haar door de regen geleid naar het schitterende Morskie Oko-meer in de Poolse Hoge Tatra.

Een goede maand later.
Donderdag 12 mei.
Het was in een stadje in Oekraïne, iets voorbij de grens met Slovakije. Er was zon, een terras, een kerktoren. Naast dat terras een bankautomaat. Ik vroeg wat hulp aan de wachtende man achter me. Een handen- en voetengesprek kwam tot stand. Er werd me gevraagd waar ik naartoe fiets, voor hoelang en alleen of in gezelschap. Het ganse terras wachtte een antwoord af.
‘Naar Taïwan, voor twee jaar en ja hoor, alleen.’ zei ik in harig Russisch.
Spontaan ontstond een enthousiast applaus, daar, op het terras, in de zon, onder de kerktoren.
De bergbottinen blonken.
En dat meisje? Dat lachte verlegen, zoals echte meisjes doen.

Advertisements

30 thoughts on “Onder de kerktoren”

  1. Kaat Heene says:

    Super sfeervol geschreven weeral meissie, ik zie het zo voor me! En van ons ook groot applaus hoor! We duimen voor meer zon!!! x

    Liked by 1 person

    • Stel je voor… Er IS meer zon geweest (en hoe), joepie! Morgen wel niet meer. Maar we hebben ervan genoten xx

      Like

  2. Marie-Hélène Allemeersch says:

    Altijd leuk wat nieuws te krijgen van een dapper Vlaams meisje, dat de kerktoren ‘eventjes’ achter zich liet …

    Marie-Hélène

    Liked by 1 person

  3. Ineke says:

    Ik denk dat dat meisje ook wel wat blonk, daar in dat stadje in Oekraïne 🙂 Goed bezig Trienie! xxx

    Liked by 1 person

  4. kristien lievens says:

    Je beschrijft het zo realistisch: jij schrijft het en wij zien het zo voor ons. bedankt Trien om dit allemaal met ons te delen!!
    groetjes, kristien

    Liked by 1 person

  5. wim says:

    Veel bewondering, klinkt fantastisch! Gr, Wim Op zo 29 mei 2016 om 12:06 schreef trien trapt

    > trien trapt posted: “[blogpost voor Grinta! magazine voor de actieve > fietser] ‘Allé Dirk, help dat meisje met haar bergbottinen eens.’ Het was > zondag 3 april. Met mijn fiets op weg naar Taïwan en het spoor al bijster > op de grens met Vlaanderen en Wallonië. Het was in de eer” >

    Liked by 1 person

  6. Edith says:

    Zo fijn om hier weer over jouw ervaringen te lezen, Trien! Heel leuk tekstje ook! Binnenkort leuke ontmoetingen onder de minaret…. We zullen er blijven van genieten! XXX

    Liked by 1 person

  7. Maité says:

    Mooi Trientje, leuk geschreven.. Het moet fantastisch zijn zoveel mensen en landschappen te ontmoeten. Blij dat je ons een beetje laat meegenieten. xxx

    Liked by 1 person

  8. Tom Weustenraed says:

    Zeer fijn om te lezen.
    Allez keer nu maar terug het is genoeg geweest, 3000 km is ook al mega ver:)
    Enjoy the ride my friend!!

    Liked by 1 person

    • 🙂 Ik durf het bijna niet uitspreken: één en dat was te verwachten… In Oekraïne zijn de wegen vol putten, de een al groter dan de andere, logisch gevolg dus… Fingers crossed dat de volgende nog even op zich laten wachten.

      Like

  9. Lieve says:

    …int harig russisch, dat wil kwel eens horen 😀
    klinkt dat als pratn na te veel pintjes?
    😘

    Liked by 1 person

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s