De boer opgaan

9 comments
Turkey

Wwoofing of TaTuTa, beiden organisaties die je reis een ander kleurtje kunnen geven. Niet enkel om je afgetekende Teva-s(ch)andalen of de tanline van je fietsbroek weg te werken maar ook om als vrijwilliger aan de slag te gaan met de lokale bevolking, om iets meer te weten te komen over Permacultuur, biologische landbouw, over zaaien, oogsten, melken, tout court over het leven op de boerderij.

We sliepen in tenten. We werkten op het veld of in de keuken. Dagelijks van 9 tot 12 uur en van 14 tot 17 uur. ’s Avonds kon je voor de afwas opgeroepen worden en de eettafel op- en afruimen was een evidentie.

We kregen er à volonté te lekker, biologisch, hoofdzakelijk vegetarisch eten voorgeschoteld. Een welkome afwisseling na drie maand eenpansgerechten. Althans voor mijn smaakpapillen, niet voor mijn weegschaal. En al evenmin voor mijn fiets, of eerder benen, die me na tien dagen de boerin uithangen, door Turkije moeten brengen.

België, Oekraïne, Venezuela, Frankrijk, Tunesië en Turkije was vertegenwoordigd.
We waren op zijn minst gezegd een ‘apart’ gezelschap. We gaven elkaar bijnamen om de verschillen weg te lachen. Serial killer, porno king, communist, führer, feministe, … Elk uur van de dag; op het veld tussen ajuin, aardappel, boon of geit of aan tafel bij salade, börek of bulgur. Het kwam ter sprake en de dagen gingen op die manier sneller en sneller voorbij.
Hoe apart we in het begin ook waren, hoe samen we na verloop van tijd werden.

Er kwamen mensen bij en vielen er na een weekje (of meer) terug af. Ook ik viel af. Uiteraard niet op de weegschaal want eerst moet ik nog een boterham (of twee, drie, vier) met home made tomatenconfituur verorberen.

Advertisements

9 thoughts on “De boer opgaan”

  1. Hoi Trien, ziet er zalig uit! Was de tomatenconfituur lekker, of eerder een ‘acquired taste’? Ook zeer benieuwd welke bijnaam jij had 🙂 Groeten vanuit de pendeltrein naar Brussel-Noord, Jonas

    Liked by 1 person

    • Die tomatenconfituur was heerlijk. Wel vergeten vragen hoe die gemaakt werd, stom stom, want als er nu één groente is die ik constant tegenkom, zijn het wel tomaten!
      En Jonas, raar maar waar, maar ik was waarschijnlijk zodanig normaal dat ik geen bijnaam had. Ik was de fietser, niet eens de coureur, maar ja, dat werd zelfs niet als bijnaam gebruikt. Of misschien lag het aan het feit dat ik deels diegene was die bijnamen uitdeelde 😉 Groeten van naast de pendelfiets Gent-Taiwan

      Like

  2. Chantal Strubbe says:

    amaai Trien zo super. Ben stiekem een beetje jaloers op jouw ervaringen. Veel liefs wees voorzichtig en geniet van jouw unieke ervaringen. Chantal

    Like

  3. Miet Van de Casteele says:

    Waaaaaaaw..Terwijl ik hier vooral binnenzit (ok, ook wel voor een mooi projectje!), denk ik echt gewoon: waaaaaaaw, waw, waw 😀 Mooi geschreven, en opnieuw heel mooie foto’s! Geniet verder van al je ervaringen Trienie! xxx

    Like

    • Doe ik Mietie, dank je en o zo blij met jouw reactie. Fijn, fijn. Geniet jij ook maar met volle teugen verder van jouw projectje 😉 Liefs, Trien xx

      Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s