‘Trien, where has your smile gone?’ After three days of Iran, my much promised land, I suddenly realised that since crossing the border in Noorduz I have laughed little or not at all.
Author: trien trapt
50 tinten blauw (NL)
‘Waar is jouw lach gebleven Trien?’ Na drie dagen Iran, mijn beloofde land, drong het plots tot me door. Sedert de grensovergang in Noorduz lachte ik niet of nauwelijks.
Friends of the road – Georgia, Azerbaijan, Armenia
[‘Friends of the road (Vrienden van de weg)’ bestaat enkel in het Engels, excuses hiervoor] I’d like to dedicate a page to all people who help me on my way to Taiwan. People who offer me a night stay in their garden, stable, garage or […]
Trieniteit
Mag ik u voorstellen ‘Trien Travels’ uw on the road reisadviesbureau. Mocht ik u nog niet overtuigd hebben naar Roemenië of Turkije af te zakken. Dan probeer ik u nu de Heilige Drievuldigheid aan te smeren.
Hertelijke wensen
Ho, ho, ho en salaam, vanaf vandaag zijn de trientrapt-kerstkaartjes (zie hieronder) opnieuw te koop. Duw jij me richting Taiwan, richting € 30.000 voor WWF en UNICEF België? Ik trap ondertussen een paar duizend kilometer in Iran, zonder kerstmuts of slee maar met hejab en […]
Friends of the road – Turkey
[‘Friends of the road (Vrienden van de weg)’ bestaat enkel in het Engels, excuses hiervoor] I’d like to dedicate a page to all people who help me on my way to Taiwan. People who offer me a night stay in their garden, stable, garage or […]
Anatolië voor dummies
De meiden hadden op mijn vraag het boek ‘Turks voor dummies’ naar Istanbul meegebracht. Wetende dat ik hier zeker twee maanden zou spenderen, vond ik het een noodzaak met de lokale bevolking te kunnen praten en Turks te leren.
Rozengeur en maneschijn
‘Kom jij nooit eens iemand tegen die niet vriendelijk is?’ vroeg mijn zus Leen in een mail nadat ze schreef hoe deugddoend het voor mij moet zijn dat zoveel gastvrije en vriendelijke mensen mijn pad kruisen.
L’union fait la force
Mag ik u voorstellen: Massis de mier, John voor de vrienden, de Popeye in mierenland. Een groot exemplaar met stevig zwarte kop en dito lijf. Nu ja, groot is relatief.
Ze ‘kust’
Onder druivenranken zitten oude mannen op blauwe stoeltjes. Hun pet wijst dezelfde richting uit, richting blauwgeruit tafelkleed, meer bepaald richting backgammon-spel.
De boer opgaan
Wwoofing of TaTuTa, beiden organisaties die je reis een ander kleurtje kunnen geven. Niet enkel om je afgetekende Teva-sandalen of de tanline van je fietsbroek weg te werken maar ook om als vrijwilliger aan de slag te gaan met de lokale bevolking, om iets meer […]

